Słowo na 17 grudnia, trzecią niedzielę Adwentu. Z Polskiego Kościoła w Edynburgu (Szkocja)

Liturgia Słowa na niedzielę 17 grudnia 2017 roku. Zapraszamy wszystkich Polaków w kraju i na świecie do udziału w transmisji Mszy Świętej. Wystarczy kliknąć na link przekierowujący do tej transmisji o godz. 18.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Duch Pański nade mną,
bo Pan mnie namaścił.
Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim,
by opatrywać rany serc złamanych,
by zapowiadać wyzwolenie jeńcom
i więźniom swobodę;
aby obwieszczać rok łaski u Pana.
„Ogromnie się weselę w Panu,
dusza moja raduje się w Bogu moim,
bo mnie przyodział w szaty zbawienia,
okrył mnie płaszczem sprawiedliwości,
jak oblubieńca, który wkłada zawój,
jak oblubienicę strojną w swe klejnoty.
Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony,
jak ogród rozplenia swe zasiewy,
tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość
i chwała wobec wszystkich narodów”.

Oto słowo Boże

PSALM

Duch mój się raduje w Bogu, Zbawcy moim

Wielbi dusza moja Pana, 
i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy, 
oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą 
wszystkie pokolenia.

Duch mój się raduje w Bogu, Zbawcy moim

Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, 
święte jest imię Jego.
A Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie 
nad tymi, co się Go boją.

Duch mój się raduje w Bogu, Zbawcy moim

Głodnych nasycił dobrami, 
a bogatych z niczym odprawił.
Ujął się za swoim sługą, Izraelem, 
pomny na swe miłosierdzie.

Duch mój się raduje w Bogu, Zbawcy moim

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan

Bracia: Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie. W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was. Ducha nie gaście, proroctwa nie lekceważcie. Wszystko badajcie, a co szlachetne - zachowujcie. Unikajcie wszystkiego, co ma choćby pozór zła.
Sam Bóg pokoju niech was całkowicie uświęca, aby nienaruszony duch wasz, dusza i ciało bez zarzutu zachowały się na przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa. Wierny jest Ten, który was wzywa: On też tego dokona.

Oto słowo Boże

Alleluja, alleluja, alleluja

Duch Pański nade mną,
posłał mnie głosić dobrą nowinę ubogim.

Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według świętego Jana

Pojawił się człowiek posłany przez Boga, Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o Światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz posłanym, aby zaświadczyć o Światłości.
Takie jest świadectwo Jana. Gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem: „Kto ty jesteś?”, on wyznał, a nie zaprzeczył, oświadczając: „Ja nie jestem Mesjaszem”. Zapytali go: „Cóż zatem? Czy jesteś Eliaszem?”. Odrzekł: „Nie jestem”. „Czy ty jesteś prorokiem?”. Odparł: „Nie!”. Powiedzieli mu więc: „Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas wysłali? Co mówisz sam o sobie?”.
Odpowiedział: „Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską, jak powiedział prorok Izajasz”. A wysłannicy byli spośród faryzeuszów. I zadawali mu pytania, mówiąc do niego: „Czemu zatem chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem?”. Jan im tak odpowiedział: „Ja chrzczę wodą. Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała”. Działo się to w Betanii, po drugiej stronie Jordanu, gdzie Jan udzielał chrztu.

Oto słowo Pańskie

Fot. Robert Rewiński - Katedra pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny w Edynburgu